Now Playing Tracks

Korkuyorum. Gençliğim, çocukluğum boşa akıp gidiyor. Hep bir şeyler bekleniyor. Cuma, tatil, sevilen, önemli bir tarih, üniversite, evlilik, çocuk, maaş günü… Ne ara yaz tatili bitti de sıradakine 2 ay kaldı? Kış ne ara geçiverdi. Hergün bir rutinde. Bazı günler farklılık oluyor. O da hemen geçiyor. “Onu yaptım, bunu yapcam, şunu bekliyorum.” “Of pazartesi geldi yine. Hoop ne ara pazar oldu?” Zaman daha da hızlı akıyor ve bunu durdurabilecek hiçbir şey veya hiç kimse yok. Bu beni fena ürkütüyor.

(Source: mrsavantoffical)

To Tumblr, Love Pixel Union